Turkije 2001

Aangezien mijn vader nog nooit gevlogen heeft nemen we hem mee naar Turkije. Sander wil volgend jaar heel graag met z'n drieën naar Jamaica, dus dit jaar gaan we alvast oefenen. De vlucht gaat snel en een paar uur laten staan we in Antalya. Het is een mooi land, de zee heeft een prachtige blauwe kleur en de mensen zijn erg vriendelijk. Overdag wandelen we veel ondanks dat het heel erg warm is. Tijdens een berg-wandeling hebben we het wel heel moeilijk, het is misschien niet slim om dit soort dingen op het heetst van de dag te doen. Iedereen laat zich door een taxi omhoog brengen, maar wij lopen stug door. Halverwege is een kraantje, we drinken en maken onze haren nat om even af te koelen. Verder liggen we ook op het strand, maar het zand is heet. Als je je slippers vergeet maak je hele rare sprongen om je voetzolen een beetje te ontzien.

De raft-excursie die wij maken is ook erg leuk. In een rubberen boot door een wilde rivier varen, hoe hard we ook paddelen het water is te krachtig. Op een gegeven moment moeten we allemaal op de punt van de boot gaan staan, na wat gewiebel ligt iedereen in het water. Het water is erg koud. Helaas kom ik met mijn pudding-armpjes niet meer terug in de boot. De gids pakt mijn reddingsvest en trekt me met gemak de boot weer in. Blij dat ik uit het koude water ben merk ik dat hij me door de boot blijft sleuren. Hij trekt me door alle paddels heen en gooit me aan de andere kant weer terug het water in. Dat is echt een rotgeintje, maar wel erg grappig. Sander en papa halen me uiteindelijk dan toch maar het water uit en dan gaat het 'ritje' weer verder. We hebben gigantisch gelachen, een super leuke excursie.

De avonden zijn ook gezellig, de winkels zijn lang open en er zijn terrassen met live muziek. Al is de uitspraak van de zanger niet helemaal geweldig, dat mag de pret zeker niet drukken. We zingen er vrolijk op los en drinken een paar drankjes. Het personeel is grappig en halen de hele tijd geintjes uit. Ze doen bijvoorbeeld net of ze je fototoestel laten vallen of dat ze je onderspuiten met ketchup. Hoe harder je schrikt des te leuker zij het vinden. Deze vakantie hebben we veel gelachen en het is zeker voor herhaling vatbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.