Tsjechië 2009

Maandag 28 december reden we aan het einde van de ochtend richting Tsjechië. De sneeuw was gelukkig verdwenen en acht uurtjes later waren we bij ons hotel. De kamer was modern en netjes. Het personeel adviseerde ons een restaurant in de buurt aan, dit was op loopafstand. Het bleek echter een ongezellige vreetschuur te zijn, het personeel was traag en het eten niet bijzonder. Na het eten lekker een rondje door het centrum gelopen, maar ook hier was niets te beleven. In het hotel dus nog maar een biertje gedronken en gaan slapen.

Na het ontbijt reden wij op dinsdag 29 december naar Praag. Eerst een beetje over de kerstmarkt gelopen, en een flinke mok glühwein gedronken aangezien het erg koud was. We besloten naar de dierentuin te gaan. Aangezien dit park op een berg lag hadden bepaalde dieren een heel leuk buitenverblijf, je kon er ook heerlijk wandelen. Het was nog steeds erg koud, dus aan het einde van de dag afgesloten met een warme chocomelk. Rond het avondeten gingen we weer op zoek naar een leuk tentje voor een hapje eten. Het viel op dat het eigenlijk nergens gezellig was, overal oogverblindende tl-verlichting of hele harde muziek. Uiteindelijk toch maar ergens naar binnengegaan, want wij hadden inmiddels wel behoorlijke trek gekregen. Het eten was ook hier eenvoudig, maar het stoofpotje was wel erg lekker.

 

Woensdag 30 december vertrokken we richting ski-gebied in de buurt. Het was voor mij de eerste keer skiën, dus wilde ik eigenlijk eerst op een kinderbaantje oefenen. Helaas was ons het kleine oefengebied niet opgevallen, waardoor er niets anders opzat dan direct de ski-lift te nemen. Ik was bang dat ik de lift zou missen of eruit zou vallen, maar gelukkig ging alles goed. Bovenop de berg bleek er echter ook geen blauwe baan te zijn, je kon alleen kiezen tussen rood of zwart. Daar stond ik dan...op een hele steile helling, in de pap-sneeuw, met mensen die links en recht voorbij sjeesden.

Ik vond het echt heel spannend en iedere keer dat ik de instructies probeerde op te volgen eindigde ik met mijn snoet in de sneeuw. Zodra je namelijk probeert een bochtje te nemen lijkt het alsof je ineens veel harder gaat. Doordat er dan naast je alleen nog een afgrond te zien is raak je in paniek en valt. Tot mijn frustratie lukte het ook niet om dan zelf weer overeind te komen, ik had niet genoeg kracht in mijn armen en de ski's bleven wegglijden. Koen moest dus flink aan mijn armen trekken om me weer op mijn pootjes te zetten. Om het feest helemaal compleet te maken begon het ook nog eens te regenen. Na een tijdje was mijn pak behoorlijk nat en was ik koud tot op het bot. Gelukkig zagen wij ineens een afslag naar de blauwe baan. Hier was het een stuk minder steil en ik durfde zowaar wat baantjes te trekken en bochtjes te maken. Er lag op deze baan alleen niet geweldig veel sneeuw, dus soms bleef je ski ineens op een graspol steken.

Na anderhalf uur waren we dan eindelijk beneden en inmiddels had ik helemaal gehad met het ski-avontuur. Koen is nog wel een keer alleen gegaan, hij had natuurlijk niet heel veel aan deze tocht gehad. Hij was heel snel weer beneden, omdat hij deze keer gewoon in één rechte lijn naar beneden kwam zetten. Daarna was hij er ook wel klaar mee, hij vond de piste en sneeuw kwaliteit waardeloos. Dus snel de spullen ingeleverd en bij een Mac Donalds onze buikjes volgegeten. De volgende ochtend zijn we terug naar Nederland gereden, om nog gezellig samen met mijn vader het nieuwe jaar te vieren.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.